Tinatampok ng mga talatang ito (Surah Al-Mu’minun 12-22) ang mga dakilang patunay ng kapangyarihan ng Allah sa paglikha sa tao at sa sansinukob. Nagsisimula ito sa paglalarawan ng mga kamangha-manghang yugto ng paglikha sa tao: mula sa pinamanang putik, naging patak ng tamod, naging namuong dugo, naging parang nginuya na laman, naging mga buto na binalutan ng laman, hanggang sa naging bagong nilalang. Binibigyang-diin din nito ang katotohanan ng kamatayan at Pagkabuhay Mag-uli, ang paglikha sa pitong langit, at ang pagpapababa ng ulan na nagpapatubo ng mga ubasan, mga puno ng palmera, at ng pinagpalang puno ng olibo. Nagtatapos ito sa pag-aanyaya na pagnilayan ang mga hayop na nagbibigay ng gatas, karne, at ginagamit bilang sasakyan sa lupa tulad ng mga barko sa dagat.