โองการเหล่านี้เริ่มต้นด้วยการปลีกตัวของมัรยัม ซึ่งอัลลอฮ์ทรงส่งญิบริลในร่างมนุษย์มาเพื่อแจ้งข่าวดีเรื่องบุตรชายผู้บริสุทธิ์ เรื่องราวกล่าวถึงการเจ็บครรภ์ของมัรยัมใต้ต้นอินทผลัมที่หล่นผลสุกมาให้ และการปลอบประโลมจากพระองค์ด้วยลำธารและคำสั่งให้สงบคำพูด มัรยัมได้อุ้มทารกกลับมาหาพรรคพวกของนาง และเมื่อถูกกล่าวหา นางได้ชี้ไปที่ทารกเพื่อให้เขาพูดชี้แจงความจริงแม้จะยังเป็นทารกอยู่ อีซาได้พูดตั้งแต่แบเบาะเพื่อปกป้องมารดา โดยประกาศว่าท่านเป็นบ่าวของอัลลอฮ์ผู้ประทานคัมภีร์และแต่งตั้งให้ท่านเป็นศาสนทูต โองการยืนยันว่าอีซาคือถ้อยคำแห่งความจริงที่พวกเขากำลังโต้แย้งกัน และปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงว่าอัลลอฮ์ทรงมีบุตรทางสายเลือด ปิดท้ายด้วยการตักเตือนถึงวันแห่งความเสียใจ เมื่อการพิพากษามาถึงในขณะที่มนุษย์ยังคงจมอยู่ในความประมาทและไร้ศรัทธา