โองการเหล่านี้ (ซูเราะฮ์ อัล-ฮัจญ์ 1-16) เริ่มต้นด้วยการเรียกร้องอันน่าเกรงขามให้มนุษย์ยำเกรงต่อพระผู้เป็นเจ้า โดยเตือนถึงความน่าสะพรึงกลัวของแผ่นดินไหวในวันกิยามะฮ์ ซึ่งแม่จะลืมลูกที่กำลังให้นมและหญิงตั้งครรภ์จะแท้งลูก โองการได้ตำหนิผู้ที่โต้เถียงเกี่ยวกับอัลลอฮ์โดยปราศจากความรู้และปฏิบัติตามชัยฏอน พร้อมทั้งนำเสนอหลักฐานทางปัญญาที่ชัดเจนเกี่ยวกับการฟื้นคืนชีพ ผ่านการอธิบายขั้นตอนการสร้างมนุษย์และการฟื้นคืนชีวิตของแผ่นดินที่แห้งแล้งด้วยน้ำฝน นอกจากนี้ยังวิจารณ์พวกกลับกลอกที่เคารพภักดีต่อพระองค์เพียงเพื่อผลประโยชน์ และจบลงด้วยการยืนยันถึงการช่วยเหลือของอัลลอฮ์ต่อศาสนทูตและการชี้นำทางของพระองค์