โองการเริ่มต้นด้วยคำสาบานอันยิ่งใหญ่ด้วยตำแหน่งของดวงดาว เพื่อยืนยันถึงฐานะอันสูงส่งของอัลกุรอานในฐานะคัมภีร์ที่ถูกปกป้อง ซึ่งเป็นโองการประทานมาจากพระเจ้าแห่งสากลโลก โองการประณามการปฏิเสธของผู้ไม่ศรัทธาต่อสัจธรรมนี้ จากนั้นอธิบายถึงวินาทีสุดท้ายของชีวิตเพื่อแบ่งมนุษย์ออกเป็นสามกลุ่ม: บรรดาผู้ใกล้ชิดพระเจ้า (ได้รับการสัญญาถึงสวรรค์), บรรดาผู้ได้รับบันทึกทางขวา (ได้รับความสงบสุข), และบรรดาผู้หลงผิด (ต้องตกนรก) โองการจบลงด้วยการยืนยันว่านี่คือความจริงอันแท้จริง พร้อมสั่งให้สรรเสริญพระนามของพระเจ้าผู้ทรงยิ่งใหญ่