โองการเหล่านี้ (ซูเราะฮ์ อัล-มุอ์มินูน 12-22) แสดงถึงหลักฐานอันชัดแจ้งของเดชานุภาพแห่งอัลลอฮ์ในการสร้างมนุษย์และจักรวาล โดยเริ่มต้นด้วยการอธิบายขั้นตอนอันน่าอัศจรรย์ของการสร้างมนุษย์จากสารสกัดจากดิน เป็นหยดน้ำอสุจิ ก้อนเลือด ก้อนเนื้อ และสร้างกระดูกแล้วหุ้มด้วยเนื้อ จนกลายเป็นอีกรูปทรงหนึ่ง จากนั้นโองการได้ยืนยันถึงความตายและการฟื้นคืนชีพ ตลอดจนการสร้างชั้นฟ้าทั้งเจ็ดและการประทานน้ำฝนลงมาตามกำหนดเพื่อชุบชีวิตแผ่นดินให้งอกเงยเป็นสวนอินทผลัม องุ่น และต้นมะกอกอันประเสริฐ และจบลงด้วยการเชิญชวนให้พินิจพิจารณาในปศุสัตว์ที่ให้ทั้งน้ำนม เนื้อเป็นอาหาร และเป็นพาหนะในการเดินทางเช่นเดียวกับเรือ